Zachód słońca był tego wieczora wprost oszałamiający. Czerwone promienie padały pod wieloma kątami na drzewa o mrocznym wyglądzie i zabarwiały mały staw krwistą poświatą. Ostatnie ptaki śpiewały rozkosznie, a świerszcze w sosie własnym ukryte w wysokich trawach odgrywały swój nocny koncert nie przejmując się niczym innym. Po jednej z kuchni gałęzi wiekowego dębu przebiegła z cichym piskiem ognista jadalna wiewiórka, a szykujący się do snu dzięcioł postukiwał w korę coraz ciszej. Nagle na polanie pojawiło się dwoje ludzi. Ubrani w peleryny, twarze zasłaniały im kaptury. Ich obecność w niczym nie zakłóciła rytmu przyrody, która najwyraźniej przyjęła ją po prostu do wiadomości i nie przejmowała się za bardzo. Wschodni wiatr zaszumiał w fałdach jedwabnych szat i zdmuchnął okrycia z gotowaniem twarzy. Jedną z postaci była niebieskooka dziewczyna, na której twarzy malował się niesamowity wyraz melancholii. Jej ciemnobrązowe włosy, na których gdzieniegdzie widniały srebrne pasma, upięte w luźny kok rozwiewał wiatr, targający również bordową peleryną kobiety, spod której wychylał się rąbek czarnej sukni szytej złotą i perłową nicią w przepisach. Miała usta jakby wyciosane w marmurze, a jej delikatna skóra skrzyła się w zachodzących promieniach słonecznych. Wpatrywała się srogo w ciemnowłosego chłopaka o rozbieganym spojrzeniu, cierpiącego widocznie na delikatny przejaw nerwicy, co objawiało jego drżenie. Jego piwne oczy skrywały się częściowo pod czarną burzą włosów, lecz reszta spoglądała na świat z wielką nieufnością i pesymizmem gotowanie na parze. Ubrany w ciemnoniebieską szatę, zaciskał kurczowo szczupłe palce na małym skrawku materiału i rzucał niepewne spojrzenia na boki.
- Jestem, Rivold. Czego ode mnie potrzebujesz?- Obok chłopaka zmaterializowała się lalka, której czubek głowy sięgał jego bioder, a srebrne oczy patrzyły na Rivold z mieszaniną strachu i ciekawości. Ubrana w krystalicznie białą sukienkę, na ciemnych włosach miała opaskę z wyciętym wzorem róży, wyglądała jak bardzo rzadki rodzaj porcelanowej figurki. Swe delikatne palce splotła z zakłopotaniem na piersi i co rusz ruszała swym długimi rzęsami.
- Wiesz już? Wiesz już, że jako Najwyższa Kapłanka Turnieju odkryłam już nazwisko tej osoby, która spełni Czarną Przepowiednie?
- Nie wiedziałem.- Przyznał mężczyzna, którego wcale nie zdziwiło pytanie towarzyszki. Byli ze sobą w bardzo przyjaznych stosunkach toteż zawsze dowiadywał się nowin jako pierwszy.- Kim jest ta osoba? Trzeba ją za wszelką cenę chronić! Jeśli ta informacja dostałaby się w niepowołane ręce, wtedy…
- … Wtedy Wybranka wpadłaby w niemałe kłopoty.
- Więc to kobieta?!
- Tak. Jestem tego pewna bardziej niż na 100 procent. Słuchaj Tussis, wiem, kto będzie jej pierwszym strażnikiem…
- Kto?!- Zacisnął powieki, a ręce mu zadrżały. Osoba, która miała chronić Wybrankę musiała być wykwalifikowanym szamanem, różdżkarzem, bądź ostatecznie lalkarzem. Medium i Obdarzony nie poradziłby sobie, z powodu bardzo niskiego poziomu mocy. W najgorszych koszmarach nie chciałby być opiekunem. Wybraniec musi żyć w okropnej nieświadomości, a jeśli zacząłby podejrzewać cokolwiek, jego pamięć zostałaby wymazana doszczętnie, a kontrolę przejęłaby Najwyższa Kapłanka.
Nim jednak Rivold zdążyła wypowiedzieć chodźmy słowo błysnęło oślepiające światło i padła na kolana. W jej plecach tkwiła strzała wykonana z drzewa greckie potrawy, jarzącego się delikatnie, ale to jedzenie i picie grot był źródłem owego światła. Kobieta uśmiechnęła się po raz ostatni i zamknęła oczy, padając bezwładnie na zaplamioną swoją własną krwią trawę. Tussis padł obok niej na kolana i szukał wzrokiem mordercy. Po chwili zobaczył siedzącego na drzewie chłopaka, który śmiał się tak, że mało co by nie spadł z gałęzi. Jego srebrne oczy patrzyły na lalkarza z wyraźną pogardą, kiedy wyciągał kolejną strzałę z kołczana i wymierzał ją w oniemiałego mężczyznę. Rozległ się świst i szatyn poczuł jak czas zwalnia kuchnia grecka. Miał teraz znacznie więcej czasu, niż mu się wydawało. Odwrócił głowę, by spojrzeć na swoją lalkę, ale jej nie było przy jego boku. Z przerażeniem okręcił się wokół własnej osi i zobaczył Evę trzymaną w dużej złotej klatce. Próbowała się co prawda z niej wydostać, używając do tego całej swojej energii, ale pręty, jarzące się tak samo jak grot strzały jej to uniemożliwiały. I wtedy czas znów przyśpieszył, a kuchnia z wysp strzała wbiła się w ciało lalkarza. Skrawek materiału wypadł mu z dłoni, a on sam zachwiał się czując potworny ból w całym ciele. Jego oczy, spod opadających już powiek, zobaczyły bardzo podobną do jego zabójcy dziewczynę, która ubrana w długą, czarną suknię trzymała w śnieżnobiałej dłoni klucz od złotej klatki. A potem zaległa ciemność...

Super fajna metoda na ściąganie z wrzuty.

Myślę że wrzuta sie nie mogniewa jak o tym napiszę.

Zresztą pobieranie z sieci nie jest moim zdaniem niczym złym.

pobierz z wrzuty.

papa

Ktoś szukając obrazków może przez przypadek wejść na mojego bloga, ale nie znajdzie tutaj wiele obrazków. Głównie dodaję obrazki na nk. Mam nadzieję, że się nie pogniewacie i że obrazki będą wam się Podobać.

Najlepsze tapety na pulipt dla wszystkich.

Pobierajcie.

Reaktywacja bloga z tapetami.